نمی دونم چطور شد که مایلی کهن سرمربی شد و چه طور شد که به این زودی و با اون همه شعار دادن در حالی که تموم ملت ایران در انتظار این بودند که مایلی کهن به تیم ملی و یچه های تیم شکی وارد کنه و در سه بازی باقی مانده سهمیه حضور در جام جهانی رو که آرزوی هر ایرانی است بگیره،استعفا داد.از اول هم انتخاب شدن مایلی کهن و البته علی دایی اشتباه بود.همه می دونستند که در این مقطع بهترین گزینه افشین قطبی بود ولی مایلی کهن سرمربی شد و هیچ کاری نکرده رفت و اما دوباره امپراطور افشین بازگشت.امپراطوری که همه دوسش دارند و محبوب همه است.با بازگشت افشین دوباره اشک من جاری شد...هیچ وقت روزی که خبر استعفای امپراطور رو شنیدم و روزهایی که همش در فکر این بودم که روزی دوباره به پرسپولیس برگرده رو از یاد نمی برم ...الان دوباره برگشته و به قولی من به آرزوم رسیدم،این درسته که به پرسپولیس نیومده ولی در عوضش سرمربی تیم ملیمون شده.تیم ملی که اعتراف می کنم همیشه دوسش داشتم و دارم و همیشه آروزی قلبیم این بوده که به جام جهانی بره.به امید اینکه امپراطور  بتونه ایران رو به جام جهانی ببره و محبوبیتش رو بیش از اینی که هست بکنه.البته این رو هم یادمون نره که رفتن تیم ملی هم چندان آسان نیست.شاید بازی با امارات و بردن اونها چندان مشکل نباشه،اما بازی در خانه ی دو کره و بردن اونها واقعا سخت است.ولی به امید خدا بتونیم یه شگفتی بسازیم و یا لااقل سوم بشیم تا از پلی آف بریم.افشین قطبی با هیچکس مشکل نداشته و نخواهد داشت،پس مطمئن باشید بر خلاف خیلی ها امثال دایی هر کسی که شایستگی حضور در تیم ملی رو داشته باشه دعوت می کند.نیکبخت هم می تونه یکی از اونها باشه.نیکبخت 2 سال از تیم ملی محروم شده و  هنوز بیش از هفت ماه از این 2 سال نگذشته،ولی اگر اشتباه نکنم در صورتی که از سوی سرمربی تیم ملی دعوت بشه می تونه دوباره برگرده.نیکبخت مثل همشه حاشیه داره و این چند روز هم بدون حاشیه نبوده و خبرهای جدید و اتفاقات دیگه به گوش می رسه،اما امیدوارم خود علیرضا بیخیال این حاشیه ها و حرفها بشه وگرنه دوباره شاهد افت اون و بازی های ضعیفی میشیم که همه ناشی از این حاشیه هاست.

و اما امروز هم لیگ هشتم به پایان رسید.پرسپولیس که نتونست سهمیه ی سوم رو با شش امتیاز اختلافی که در چند بازی گذشته با مس پیدا کرد به دست بیاره و اما حالا امید ما به جام حذفی است و بازی سختی که با سپاهان داریم و تا حدودی می توان گفت بردن سپاهان می تواند ما را به قهرمانی در حذفی تا حدود خیلی زیادی نزدیک کند.

*باخت 5 بر 1 پرسپولیس خیلی سخت بود.خیلی....نمی تونستم باور کنم...نمی دونم چرا اینقدر ایمان داشتم که ما این بازی رو می بریم و خیلی زود صعودمون رو حتمی می کنیم؟!؟!؟!؟اما نبردیم و بد هم باختیم...

بهتره دیگه در این مورد حرفی نزنیم.....مشکلا زیادن به امید اینکه حل بشن...
بعد کلی حرف در مورد این اتفاقات چند روز اخیر ایران بهتره در مورد میلان و آرسنال هم حرف بزنم.اول از همه تولد کاکای عزیز رو تبریک میگم.می خواستم واسش تولد بگیرم ول حیف نتونستم روز تولدش بیام و الان فقط می تونم تبریک بگم و آروزی بهترین ها رو واسش دارم و البته برای لوکا کوچولوی خوشگلم پسر کاکا و کارولین...
در مورد رفتن کاکا از میلان هم چیزی نمی گم فقط دیگه می دونم که رفتنش صددرصده...هر جا میره موفق باشه،کاکا چه میلان باشه و چه نباشه من دوسش دارم و اینو هم بگم که من میلانی بودم و با رفتن یه بازیکن اون حتی اگه بازیکن محبوبم باشه طرفدار تیم دیگه ای نمیشم و تیم خودم رو ول نمی کنم!راستی رفتن میلان هم به دوم جدول تبریک میگم.به امید خدا امروز ناپولی رو ببریم.

آرسنالمون هم که خداییش جلوی لیورپول با اینکه خیلی از بازیکنای اصلیمون رو نداشتیم ولی خوب بازی کردیم و تازه دو گل دیگه هم علاوه بر چهار گل زدیم ولی به هر دلیل مردود اعلام شد.